از سرشت سوگناک زندگی

آدمی یکسره تنهاست

همرا با گريه بيد خوانده شود ...

رشته صبرم به مقراض غمت ببريده شد

همچنان در آتش مهر تو سوزانم چو شمع

روز و شب خوابم نمی‌آيد به چشم غم‌پرست

بس که در بيماری هجر تو گريانم چو شمع

+ حنیف امین ; ۱:٤٦ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٤/٥/۳۱
comment نظرات ()