از سرشت سوگناک زندگی

آدمی یکسره تنهاست

درباره بهمن و باقی قضايا

طولانی است. می دانم. بنابراین می توانيد خيلی راحت به پشتی صندلی تکیه دهید، ماوس را روی پیام های دیگران کلیک کنید، بعد یک سلام در پیام های دیگران بنویسید و آنوقت من می فهمم که شما به من سر زده اید و جواب دیدار شما را پس خواهم داد. لطف کنید اگر نوشته ام را خواندید در مورد هر بند با ذکر شماره آن پیام بگذارید.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

1- وقتی که سم تحریف در رگهای تاریخ یک سرزمین جاری شود، و سلولهای جامعه از آن تغذیه نمایند،  به مرور زمان با نسلی مواجه خواهیم بود بی هویت ( اگر بر این باور باشید که بخشی مهمی از هویت یک ملت را تاریخ او تشکیل می دهد ) که همیشه  با توهم زندگی می کند. با توهم دروغ زشت و مشهور بزرگی نامش آزادی

2- چند شب پیش فیلم برای آزادی را _ که در آن سعی شده بود برای اولین بار صحنه هایی واقعی از دوران انقلاب به نمایش درآِید _ تماشا می کردم. با وجود همه سانسورهایی که بر آن اعمال شده بود، باز حاوی نکات جالبی، برای  امثال من که انقلاب را فقط در آینه کتاب های تاریخ و نطق های جعلی معلمان تاریخ و دینی دیده ایم، بود. پخش تصویر زنان و دختران فاقد حجاب اسلامی و انگیزه های آنها برای ایجاد یک تحول در کشور و  رای دادن به جمهوری اسلامی که برای اولین بار در تاریخ 25 ساله جمهوری اسلامی انجام می شد خود درس آموزنده ای بود برای همه کسانی که دچار توهم اسلامی بودن انقلاب 57 هستند. ( این به معنی نفی حضور گروه های اسلامگرا نیست، بلکه فقط تاییدی است بر حضور نیروهای مبارز دیگر )

3- سوالی که در این میان به وجود می آید این است که چرا ؟ یا چرا حالا ؟ چطور می شود که بعد از 25 سال سرود یار دبستانی من از رسانه رسمی مملکت پخش میَ شود؟ چرا حالا که حدود یک هفته به آغاز انتخاباتی مانده که به گواهی احزاب و گروههای زسمی کشور فرمایش ترین انتخابات 25 ساله اخیر مانده ؟ گمانم جواب واضح باشد …

4- یکم اسفند ماه از جانب گروههای دانشجویی به عنوان روز دفن مردمسالاری معرفی شد. ( هرچند که چنین واژه ای هیچ وقت حقیقتا حضوری در سرزمین ما نداشته است )

5- یادمان نرود یکی از راههای لوث کردن واژه ها و مفاهیم  شعار دادن بیش از حد آنهاست ( که گمانم بهترین راه نیز باشد ) در 6 سال اخیر بس که شعار آزادیخواهی و مردمسالاری داده شد و هر کس و ناکسی پرچم آزادیخواهی به دست گرفت دیگر واژه آزادی حرمت و تقدس خود را از دست داده است.

6- دیر است. می دانم اما دلم نیامد این را نخوانید: خليل اله رضائی در فرانسه در گذشت . پدر رضائی ها  شش فرزند و دو داماد خود را در جريانات سياسی قبل و بعد از انقلاب از دست داد .( به نقل از خرس مهربان )

 

سرود ابراهیم در آتش

اعدام مهدی رضایی در میدان تیر چیتگر تهران

 

در آوار ِ خونين ِ گرگ‌وميش

ديگرگونه مردي آنک،

که خاک را سبز مي‌خواست

و عشق را شايسته‌ي ِ زيباترين ِ زنان

که اين‌اش

به نظر

هديّتي نه چندان کم‌بها بود

که خاک و سنگ را بشايد

چه مردي! چه مردي!

                       که مي‌گفت

قلب را شايسته‌تر آن

که به هفت شمشير ِ عشق

                             در خون نشيند

و گلو را بايسته‌تر آن

که زيباترين ِ نام‌ها را

                      بگويد.

و شيرآهن‌کوه مردي از اين‌گونه عاشق

ميدان ِ خونين ِ سرنوشت

به پاشنه‌ي ِ آشيل

                       درنوشت

روئينه‌تني

        که راز ِ مرگ‌اش

اندوه ِ عشق و
غم ِ تنهائي بود.

*

«ــ آه، اسفنديار ِ مغموم!

تو را آن به که چشم
فروپوشيده باشي!»

*

(( _ آیا نه

           یکی نه

                      بسنده بود

که سرنوشت ِ مرا بسازد؟

من

 تنهافریاد زدم

              نه !

من   از فرو رفتن

                   تن زدم.

صدائي بودم من
ــ شکلي ميان ِ اشکال ــ،
و معنائي يافتم.

من بودم

و شدم،

نه زان‌گونه که غنچه‌ئي

                        گُلي

 يا ريشه‌ئي

             که جوانه‌ئي

يا يکي دانه

              که جنگلي ــ

راست بدان‌گونه

که عامي‌مردي

                  شهيدي;

تا آسمان بر او نماز بَرَد.

*

من بي‌نوا بنده‌گکي سربه‌راه

                                  نبودم

و را بهشت مينوی من

بُز روِ طوع و خاک‌ساري

                                 نبود: 

مرا ديگرگونه خدائي مي‌بايست
شايسته‌ي ِ آفرينه‌ئي

که نواله‌ي ِ ناگزير را

                       گردن

                            کج نمي‌کند.

و خدائي
ديگرگونه
آفريدم».

*

دريغا شيرآهن‌کوه مردا

                              که تو بودي،

و کوه‌وار
پيش از آن که به خاک افتي

 نستوه و استوار

                   مُرده بودي.

 اما نه خدا و نه شيطان ــ

سرنوشت ِ تو را

                   بُتي رقم زد

که ديگران

             مي‌پرستيدند.

بُتي که

        ديگران‌اش

                    مي‌پرستيدند.

 

۱۳۵۲

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

وبلاگ داستان‌هام به روز شد...

+ حنیف امین ; ۳:٤٥ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٢/۱۱/٢٥
comment نظرات ()