از سرشت سوگناک زندگی

آدمی یکسره تنهاست

سکوت ...

  • اين روزها
           ساعت ها
                    ثانيه ها که می گذرند ،
    احساس می کنم قطعه قطعه
                                     تکه تکه
                                          ذره ذره تمام می شوم.

    احساس می کنم
    چرخ زمان
    با پاهای پولادين خویش
    در عبور خود
    مرا
    له می کند ،
    نابود می کند ،
    و من فرياد می زنم
    و من سکوتم را
    هر روز
    بلندتر از ديروز
    فرياد می زنم .

    افسوس
    امروز
    ديگر کسی
    صدای فرياد هيچ کسی را
    نمی شنود …




+ حنیف امین ; ٢:۱۱ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٢/٤/۱٢
comment نظرات ()