از سرشت سوگناک زندگی

آدمی یکسره تنهاست

من ...هستم

من خويشاوند نزديک هر انسانی هستم
که خنجری در آستين پنهان نمِی کند.
نه ابرو به هم می کشد نه
لبخندش ترفند تجاوز به حق و نان و سايبان ديگران است،
نه انيرانی را به ايرانی ترجيح می دهم
نه ايرانی را به انيرانی.
من يک لر بلوچ کرد فارسم،
يک فارسی زبان ترک،
يک آفريقايی اروپايی استراليايی
آمريکايی آسيايی ام،
يک سياه پوست زرد پوست سرخ پوست سفيد
که نه تنها با خودم و ديگران کمترين مشکلی
ندارم،بلکه بدون حضور ديگران وحشت
مرگ را زير پوستم احساس می کنم.
من انسانی هستم در جمع انسانهای ديگر
بر سياره مقدس زمين که بدون ديگران معنايی ندارم.


شاد باشيد
+ حنیف امین ; ۱۱:۱۸ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۱/۸/٢٥